|
İbn-i Sina (tam adı Abū ‘Alī al-Husayn ibn ‘Abd Allāh
ibn Sīnā al-Balkhī;
Farsça: ابوعلى سينا/پورسينا) (d.
980,
Buhara yakınları - ö.
1037,
Hemedan),
İranlı
filozof ve
hekim.
Samanoğulları sarayı kâtiplerinden
Abdullah Bin Sina'nın oğlu olan İbni Sina (asıl adı Ebu Ali
el-Hüseyni Bin Abdullah/Bin Sina'dır; Batı'da Avicenna adıyla
tanınır), babasından, ünlü bilgin
Natili'den ve
İsmail Zahit'den ders aldı.
Geometri (özellikle Eukleides geometrisi),
mantık,
fıkıh,
sarf,
nahif,
tıp,
doğabilim üstüne çalışmalar yaptı.
Farabi'nin el-İbane's\ aracılığıyla
Aristoteles felsefesini ve
metafiziğini öğrenip, hastalanan Buhara prensini
iyileştirince (997) saray kütüphanesinden yararlanma olanağına
kavuştu. Babası ölünce, Cür-can'da Şirazlı Ebu Muhammet'ten
destek gördü, (Tıp Kanunu'nu Cürcan'da yazdı). Çağında tanınan
bütün Yunan filozoflarının Anadolu doğacılarının yapıtlarını
incelemiştir.
İbni Sina felsefesi, düşüncesi, varlık anlayışı bakımından
örnek bir
Ortaçağ filozofudur. Felsefesinde,
deney
ve
akla dayanan duyularla edinilen akıl verilerini akıl
ilkelerine göre değerlendiren, açıklayan bir anlayış görülür.
Aristoteles'in görüşlerini benimsemiş, felsefeyi iki bölüme
ayırmıştır: Nazari hikmet, ameli hikmet. Nazari (kuramsal)
hikmet,
doğa felsefesi,
matematik ve metafiziğe dayanan felsefeyi içerir. Bu
alandaki felsefe dallarının temel konusu bilgidir. Ameli
(uygulamaya ilişkin) hikmet, üçe ayrılır: Siyaset ya da medeni
hikmet;
iktisat ya da ev hikmeti (el-hikmet ül-menzili-ye); ahlaksal
hikmet (el-hikmet ül-hulkiye). Daha çok eyleme dayanan bu üç
bölümün konuları ve inceleme alanları ayrıdır.
İbni Sina, dini bağımsız bir bilgi alanı olarak ele almış,
dinle felsefeyi bağdaştırmaya çabalamış, din felsefesini dört
temel konuda toplamıştır: Yaratılış; ahiret; peygamberlik; Tanrı
bilgisi. Tasavvuf. Yeni eflatuncu Plotinos'un etkisinde kalan
İbni Sina, İslâm ile yeni eflatunculuğu bağdaştırmaya
çalışmıştır. Ona göre tasavvufun temeli "aşk"tır. İnsan aşk
aracılığıyla sınırlı varlığında kurtularak sonsuzluğa yükselir.
İnsan gerçek kaynağı olan Tanrı'ya feyz ve sudur basamaklarını
tırmanarak ulaşabilir; öz kaynağına döner. Her şeyin kaynağı,
insan varlığının özünde sürekli bir eylem biçiminde varolan
"aşk"tır. Tasavvuf, "aşk"ın dışa vuruluşu, belirli bir düzene
göre ortaya konuşudur.
İbni Sina bu alana hiçbir yenilik getirmemiş kendisinden
önceki filozofların görüşleri ile kelam-cılarınkini uzlaştırmaya
çalışmış, Aristoteles'in metafiziği ile kelamcıların ve yeni
eflatuncuların düşüncelerini birleştirerek yeni bir bireşim
ortaya koymuştur. İbni Sina'ya göre metafiziğin temel konusu,
"vücudu mutlak" olan Tanrı ile yüce varlıklardır.|Vücut (var
olan) üçe ayrılır: Olası varlık ya da ortaya çıkan ve sonra yok
olan varlık; olası ve zorunlu varlık (tümeller ve yasalar
evreni, kendiliğinden var olabilen ve bir dış neden sayesinde
gerekli olan varlık); özü gereği gerekli olan varlık (Tanrı).
Varlık'ı temel konu alan metafizik, gerekli bir bilim dalıdır.
İbni Sina'ya göre mantık, araç (alet) bilimidir.
Ruhbilimden doğar ve onun kurallarını alır. Temel konusu,
düşüncenin kararlarını bulmak, bunlar arasında bağlantı kurmak
ve doğru düşünmeyi insanlara göstermektir. İbni Sina, önce
kavramları inceler ve onları ikiye ayırır; Açık belirleme
(el-mantık biddelale); kapalı belirleme (el-menfhum biddelale).,'
Mantığın en önemli bölümü tanımdır. Tanımda iki temel ilkenin
("cins", "fark") varlığına inanan, İbni Sina, kesin ve eksiksiz
tanımın, yakın cins ile öz farkların birleştirilmesi sonucu
yapılabileceğini öne sürmüştür.
İbni Sina, ruhbilimin, metafizik ile
fizik
arasında bağlantı kuran ve bu iki bilimden de yararlanan bir
bilgi alanı olduğunu savunmuş, ruhbilimi üç ana bölüme
ayırmıştır: Akıl ruhbilimi; deneysel ruhbilim;
tasavvuf ya da gizemci ruhbilim.
Bu konudaki görüşleri Aristoteles ve Farabi'den farklı olan
İbni Sina'ya göre, akıl 5 çeşittir; bilmeleke (ya da olası) akıl
(açık seçik ve zorunlu olanları bilebilir); he-yulâni akıl
(bilmeyi ve anlamayı sağlar); kutsi akıl (aklın en yüksek
aşamasıdır; her insanda bulunmaz); muste-fat akıl (kendisinde
bulunanı, kendisine verilen "makûllerin "suref'lerini algılar);
bilfiil akıl ("makûl'leri, kazanılmış verileri kavrar). İbni
Sina, akıl konusunda, Efla-tun'un idealizmi ile Aristoteles'in
deneyciliğini uzlaştırmaya, birleştirici bir akıl görüşü ortaya
koymaya çalışmıştır.
Ana kaynağı sezgi olan bilgi, genel kesin ilkelere
dayanmalıdır. Sezgi aracılığıyla algılanan veriler, sonuçlama
yoluyla ("el-istintaç") bilgiye dönüşür. İbni Sina'nın bilgiye
ilişkin görüşleri idealisttir; ama, bilginin doğuşunda deneyin
oynadığı rolü de gözden uzak tutmamıştır.
Bilimlerin sınıflandırılması
[değiştir]
İbni Sina'ya göre bilimler madde ve biçim ilişkisi bakımından
üçe ayrılır: Doğa bilimleri ya da aşağı bilimler (el-ilm ül-esfel),
maddesinden ayrılmamış biçimlerin bilimidir; metafizik (mabad
üt-tabia), mantık ya da yüksek bilimler(el-ilm.ıüll-âli),
maddesinden ayrılan biçimlerin bilimleridir; matematik ya da
orta bilimler (el-ilm ül-evsat), ancak insanın zihninde
maddesinden ayrılabilen, bazen maddesiyle birlikte, bazen ayrı
olan biçimlerin bilimidir. Kendisinden sonraki Doğu ve Batı
filozoflarının çoğunu etkileyen İbni Sina, müzikle de
ilgilenmiştir. 250'yi aşkın yapıtının başlıcası olan Şifa ve
Kanun, felsefenin temel yapıtı sayılarak, uzun yıllar boyunca
pek çok üniversitede okutulmuştur.
Başlıca yapıtları
[değiştir]
- el-Kanun fi't-Tıb, (ö.s),
1593,
"Tıpta Kanun"(Tıp ile ilgili zamanının bilgilerini ihtiva
eder. Orta çağda dört yüz yıl Batı'da ders kitabı olarak
okutulmuştur. Latinceye on çevirisi yapılmıştır.)
- Kitabü'l-Necat, (ö.s),
1593,
("Kurtuluş Kitabı"Metafizik konlarda yazılmış özet bir
eserdir. )
- Risale fi-İlmü'l-Ahlak, (ö.s),
1880,
("Ahlak Konusunda Kitapçık")
- İşarat ve'l-Tembihat, (ö.s),
1892,
("Belirtiler ve Uyarılar"(Felsefe ve onun kolu metafizik
konularda yazılmış çok önemli bir eserdir.)
- Kitabü'ş-Şifa, (ö.s), 1927, ("Mantık, Matematik, Fizik ve
İlahiyat yani Metafizik konularında yazılmış on bir ciltlik
hacimli bir eserdir. Bir çok kereler Latinceye çevrilmiş ve
ders kitabı olarak okutulmuştur.").Mantık bölümü, Mantık ,
Musiki ve Hitabet kitaplarından meydana gelir.Matematik
bölümünde Aritmetik ve Geometri ve Astronomi kitapları yer
alır.Tabiat
veya Fizik bölümünde ise, Fizik,
Kimya,
Mineroloji
|
|
Commentary. Frontpage, Venice 1520
|
|